Βρείτε μας στο facebook
  • ΔΡΑΜΑΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ!

    Πρόγραμμα κοινωνικοποίησης μέσω τεχνικών Δραματοθεραπείας! Σας περιμένουμε Κάθε Σάββατο στο χώρο μας! Επικοινωνήστε στο 2109629870 για να ενημερωθείτε και να κλείσετε ένα ραντεβού γνωριμίας.!

    Περισσότερα

Μέθοδοι Παρέμβασης
Κέντρο Λογοθεραπείας - Εργοθεραπείας Ενσυναίσθηση
στο Ελληνικό - Γλυφάδα

1. T.E.A.C.C.H

H μέθοδος TEACCH αναπτύχθηκε το 1970 από τον Εric Schopler, απευθύνεται στα άτομα με αυτισμό και στοχεύει στην δημιουργία εκπαιδευτικών προγραμμάτων ικανών να προσαρμοστούν στις ιδιαίτερες ανάγκες τους.

Οι κύριες προτεραιότητές του περιλαμβάνουν :

  1. την επικέντρωση στην ατομική διαφοροποίηση
  2. την κατανόηση του αυτισμού
  3. την συνεχή αξιολόγηση
  4. την διαρκή προσαρμογή ανάλογα με τις ανάγκες του παιδιού   και
  5. την ανάπτυξη μιας ευέλικτης στρατηγικής παρέμβασης, βασισμένης στις υπάρχουσες δεξιότητες και ενδιαφέροντα.

Θεμέλιο λίθο της προσέγγισης αποτελεί η έννοια της δόμησης. Η οργάνωση του φυσικού περιβάλλοντος, η ανάπτυξη ημερήσιων προγραμμάτων και συστημάτων εργασίας καθώς και η οπτική αποσαφήνιση των προσδοκιών, συμβάλλουν αποτελεσματικά στην ανάπτυξη δεξιοτήτων και στην χρήση αυτών ανεξάρτητα από την προτροπή και την καθοδήγηση του ενήλικα.

Αναφορικά με την βελτίωση της επικοινωνίας, η προσέγγιση TEACCH λαμβάνει κατ’ αρχήν υπόψη τα κεντρικά προβλήματα των ατόμων με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος σχετικά με τη γλωσσική ανάπτυξη, την κοινωνική κατανόηση (Θεωρία της Νόησης), την αυθόρμητη αλληλεπίδραση και την συνδυασμένη προσοχή. Στόχος της μεθόδου είναι να βοηθήσει τα άτομα να καταλάβουν τη δύναμη της επικοινωνίας και έπειτα να μάθουν να επικοινωνούν ανεξάρτητα, αυθόρμητα, λειτουργικά και σε διαφορετικά περιβάλλοντα και καταστάσεις.

Τα μέσα που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνουν κυρίως χειρονομίες, αντικείμενα, εικόνες, σήματα, νοηματική γλώσσα και λέξεις (ανάλογα με το επίπεδο ικανοτήτων του παιδιού).

Αξίζει επίσης ν’ αναφερθούν και τα βασικά συστατικά στοιχεία του εκπαιδευτικού προγράμματος TEACCH:

α) Δόμηση και οργάνωση φυσικού περιβάλλοντος.  Η χωροταξική διαμόρφωση της αίθουσας γίνεται με βάση τις δραστηριότητες που πραγματοποιούνται σε κάθε χώρο και βοηθά το παιδί να κατανοήσει το περιβάλλον του. Με αυτόν τον τρόπο η μετάβαση από τον ένα χώρο στον άλλο γίνεται χωρίς άγχος, την στιγμή που κάθε αλλαγή έχει νόημα και είναι προβλέψιμη.

β) Ατομικό ημερήσιο πρόγραμμα.  Το περιεχόμενο του προγράμματος ποικίλει ανάλογα με το επίπεδο λειτουργικότητας και μπορούν να χρησιμοποιηθούν πραγματικά ή συμβολικά αντικείμενα, φωτογραφίες, εικόνες, σκίτσα, σχήματα ή και λέξεις. Τα οπτικά σήματα που σηματοδοτούν τις δραστηριότητες του παιδιού μέσα στη μέρα, το βοηθούν να συγκεκριμενοποιήσει την έννοια του χρόνου και να ελέγξει το ‘απρόβλεπτο’.

γ) Σύστημα ατομικής εργασίας. Πρόκειται για την οπτική αποσαφήνιση του τι αναμένεται από το παιδί να κάνει, από πόσες δραστηριότητες αποτελείται, πότε θα ξέρει ότι τελείωσε και τι ακολουθεί μετά. Η οργάνωσή του εξαρτάται και πάλι από τις ικανότητες και τα ενδιαφέροντά του. Το σύστημα εργασίας λειτουργεί από τα αριστερά προς τα δεξιά -όπου τοποθετεί την ολοκληρωμένη δραστηριότητα- και προάγει την ανεξάρτητη λειτουργία του παιδιού.

Ένα σημαντικό πλεονέκτημα της μεθόδου αποτελεί η συνεχής συμμετοχή των γονέων, ως συνεκπαιδευτές, καθ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος. Οι γονείς συνεργάζονται με τους εκπαιδευτές του παιδιού τους τόσο αναφορικά με την επιλογή του εκπαιδευτικού του προγράμματος, όσο και με την εφαρμογή του.

Σχετική παραπομπή: www.teacch.com

2. PECS - Σύστημα Επικοινωνίας μέσω Ανταλλαγής Εικόνων

Πρόκειται για ένα εναλλακτικό – υποστηρικτικό πρόγραμμα επικοινωνίας, που αναπτύχθηκε το 1985 από τον Andy Bondy και την Lory Frost, για παιδιά προσχολικής ηλικίας με διαταραχές του αυτιστικού φάσματος και άλλες διαταραχές επικοινωνίας που δεν έχουν λειτουργικό ή κοινωνικά αποδεκτό λόγο.

Το πρόγραμμα εξελίσσεται παράλληλα με την τυπική ανάπτυξη της γλώσσας, με την έννοια ότι αρχικά το παιδί διδάσκεται το «γιατί» και «πως» να επικοινωνήσει  ή ποιες είναι οι βασικές αρχές της επικοινωνίας.

Μέσω της ανταλλαγής καρτών στοχεύει στην ανάπτυξη και ενίσχυση της επικοινωνίας δίνοντας την πρωτοβουλία και το εναρκτήριο βήμα στο παιδί. Αποτελείται από έξι στάδια με συγκεκριμένες και πολύ δομημένες στρατηγικές για την κατάκτηση των απαραίτητων δεξιοτήτων για την επικοινωνία. Παρά την απλότητα που το διακρίνει, θα πρέπει να ακολουθούνται οι συγκεκριμένοι κανόνες του προκειμένου να φέρει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα.

Το PECS είναι ένα καλό και αποτελεσματικό εργαλείο, φιλικό προς τις δυσκολίες των ατόμων με ΔΑΦ και συμβατό με τις περισσότερες παρεμβάσεις σε αυτές. Δεν αποτελεί από μόνο του μια ολοκληρωμένη παρέμβαση και, συνεπώς, θα πρέπει να ενσωματώνεται λειτουργικά σε μια ευρύτερη μεθοδολογία, όπως το TEACCH (με το οποίο δεν θα πρέπει να συγχέεται).

Η συχνά εκφραζόμενη ανησυχία ότι η χρήση της εναλλαγής καρτών θα «βολέψει» το παιδί, το οποίο κατόπιν δεν θα αναπτύξει ομιλία, διαψεύδεται τόσο από την κλινική εμπειρία όσο και από τη δημοσιευμένη βιβλιογραφία. Αφενός, η χρήση του PECS παρέχει ένα τρόπο επικοινωνίας στο άτομο μειώνοντας την πιθανότητα εμφάνισης των δευτερογενών προβληματικών συμπεριφορών των ΔΑΦ, που συχνά συνιστούν λανθασμένο τρόπο επικοινωνίας. Αφετέρου, έχει δειχθεί στις μελέτες ότι η χρήση του συγκεκριμένου εργαλείου μπορεί να επιταχύνει την ανάπτυξη ομιλίας και γλώσσας στα άτομα εκείνα όπου έχουν πληρωθεί τα υπόλοιπα προαπαιτούμενα της ανάπτυξης της γλώσσας.

Σχετική παραπομπή www.pecs.com

3. Derbyshire Language Scheme (D.L.S.)

Το Derbyshire Language Scheme είναι ένα ολοκληρωμένο Γλωσσικό Πρόγραμμα, το οποίο αξιολογεί την γλωσσική ικανότητα του παιδιού και συμβάλλει στον σχεδιασμό του Εκπαιδευτικού Προγράμματος που θα ανταποκριθεί στις αδυναμίες που εντοπίστηκαν κατά την αξιολόγηση. Συγκεκριμένα αποτελείται από λεπτομερή τεστ αξιολόγησης της γλωσσικής έκφρασης και κατανόησης του παιδιού καθώς και από δομημένες διδακτικές ασκήσεις οι οποίες χρησιμοποιούν πραγματικά αντικείμενα, παιχνίδια-μινιατούρες, ασπρόμαυρα σκίτσα και φωτογραφίες, επιτραπέζια και ομαδικά παιχνίδια και δραστηριότητες καθημερινής ζωής.

Η προσέγγιση του D.L.S. αναφορικά με τον σχεδιασμό της εκπαιδευτικής παρέμβασης χαρακτηρίζεται από τα παρακάτω στοιχεία:

  1. Ο σχεδιασμός των διδακτικών ασκήσεων βασίζεται σε μία αμφίδρομη επικοινωνία ανάμεσα στο παιδί και στον εκπαιδευτή. Οι δραστηριότητες εμποτίζονται από τα ενδιαφέροντα και τις προτιμήσεις του παιδιού, ώστε να ενισχυθεί η συμμετοχή του στην αλληλεπίδραση.
  2. Η σημασία που δίνεται στην ανάπτυξη των γλωσσικών δεξιοτήτων δεν είναι ανεξάρτητη από την κοινωνική διάσταση του λόγου. Δεξιότητες όπως η εναλλαγή σειράς, η βλεμματική επαφή και η συνδυασμένη προσοχή ενισχύονται από την αρχή της εκπαιδευτικής παρέμβασης.
  3. Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην λειτουργική και δομημένη ανάλυση των δεξιοτήτων σε μικρά απλά βήματα, που είναι εύκολο να κατακτηθούν και δώσουν στο παιδί το αίσθημα της επιτυχίας.
  4. Το εκπαιδευτικό Πρόγραμμα του D.L.S. περιλαμβάνει συνεχή αξιολόγηση των διδακτικών στόχων που έχουν τεθεί για το παιδί καθώς της ανταπόκρισής του, στις δραστηριότητες που χρησιμοποιούνται, με σκοπό την προσαρμογή του Προγράμματος στις ανάγκες του.
  5. Εξαιρετικά σημαντική θεωρείται η διδασκαλία στα πλαίσια της καθημερινότητάς τους, από την στιγμή που διευκολύνει την μάθηση αλλά και την γενίκευση της γνώσης. Η γενίκευση θεωρείται το τελικό κριτήριο που καθιστά επιτυχή την διδασκαλία.
  6. Τέλος, αναπόσπαστο κομμάτι τόσο της αξιολόγησης όσο και της εκπαιδευτικής παρέμβασης, θεωρείται η άρρηκτη και συνεχής συνεργασία με τους γονείς του παιδιού.

Η χρήση του προγράμματος αυτού καθεαυτού στην ελληνική γλώσσα είναι δυνατή μέχρι ενός ορισμένου βαθμού, μια και στα πιο σύνθετα επίπεδα που εξετάζει και παρεμβαίνει, η δομή της αγγλικής γλώσσας διαφέρει από την ελληνική. Συνεπώς, σε αυτά θα πρέπει να ακολουθείται απλά και μόνο η προσφερόμενη γενική μεθοδολογία. Πρόσφατα δημοσιεύτηκε ένα αντίστοιχο εργαλείο αξιολόγησης για την ελληνική γλώσσα, αλλά αυτό δε συνοδεύεται από τις αντίστοιχες διδακτικές ασκήσεις.

Σχετική παραπομπή www.derbyshire-language-scheme.co.uk

4. Comic strips

Οι  εικονογραφημένες ιστορίες (Comic Strip Conversations), είναι μια τεχνική της Carol Gray που αποσκοπεί στην ανάπτυξη της κοινωνικής κατανόησης ατόμων με ΔΑΦ. Η μέθοδος αυτή εντοπίζει τι κάνουν, τι λένε και τι μπορεί να σκέφτονται οι άνθρωποι σε μια συγκεκριμένη κατάσταση. Προκειμένου να γίνει μια οπτική αναπαράσταση της κατάστασης αυτής χρησιμοποιούνται σύμβολα, γραμμικές φιγούρες και χρώματα.

Τα σύμβολα που χρησιμοποιούνται προκειμένου να αναπαραστήσουν τις βασικές πτυχές μια συζήτησης είναι τα εξής: μιλάω, ακούω, μιλάω σιγά, μιλάω δυνατά, διακόπτω καθώς και το σύμβολο για τις σκέψεις. Αφού το άτομο διδαχθεί σταδιακά τα παραπάνω σύμβολα, μπορεί να δημιουργηθεί ένα προσωπικό λεξικό (με επιπλέον σύμβολα),  προσαρμοσμένο στις προσωπικές του εμπειρίες.

Ο θεραπευτής/γονιός μαζί με το παιδί, ζωγραφίζουν την κατάσταση καθώς μιλάνε σε χαρτί ή στον πίνακα. Σκοπός του θεραπευτή/γονιού, είναι να μαζέψει όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες για την κατάσταση και για τον λόγο αυτό καθοδηγεί το παιδί με συγκεκριμένες ερωτήσεις:

  1. Που βρίσκεσαι;
  2. Ποιος βρίσκεται μαζί σου;
  3. Τι κάνεις;
  4. Τι συνέβη; Τι έκαναν οι άλλοι;
  5. Τι είπες;
  6. Τι είπαν οι άλλοι;
  7. Τι σκεφτόσουν όταν μίλησες;
  8. Τι σκεφτόταν οι άλλοι όταν σε άκουσαν ή όταν σε είδαν να το κάνεις αυτό;

Μετά τη συλλογή των πληροφοριών ο θεραπευτής μαζί με το παιδί αναζητάνε εναλλακτικές λύσεις και συζητάνε τι αποτέλεσμα θα είχε αποφέρει η κάθε μια από αυτές.

Εκτός από την χρήση συμβόλων, οι εικονογραφημένες ιστορίες χρησιμοποιούν και χρώματα τα οποία αναπαριστούν ένα εύρος από συναισθήματα και ιδέες. Αρχικά εισάγονται τα χρώματα που αναπαριστούν τα απλά συναισθήματα, όπως για παράδειγμα το πράσινο το οποίο αναπαριστά το συναίσθημα της χαράς, το κόκκινο είναι για τον θυμό, το μπλε για την λύπη, το κίτρινο για τον φόβο. Στην συνέχεια εισάγονται χρώματα που αναπαριστούν πιο περίπλοκα συναισθήματα.

Μέσω των εικονογραφημένων ιστοριών, γίνονται πιο ξεκάθαρες οι πιο αφηρημένες πτυχές της κοινωνικής επικοινωνίας, όπως για παράδειγμα η πρόθεση και το συναίσθημα. Από την άλλη πλευρά γίνεται πιο κατανοητό πως το ίδιο το άτομο με ΔΑΦ έχει βιώσει και αντιληφθεί την κατάσταση.

5. Μέθοδος Lidcombe

Τι είναι το πρόγραμμα Lidcombe;
Το πρόγραμμα Lidcombe είναι πρόγραμμα εκπαίδευσης γονέων από εξειδικευμένους λογοθεραπευτές για την παροχή καθημερινής  θεραπείας στο οικιακό περιβάλλον του παιδιού τη στιγμή που αυτό τη χρειάζεται. Ξεκίνησε σε ερευνητικά κέντρα του Πανεπιστημίου του Σύδνεϋ στην Αυστραλία και τα τελευταία χρόνια αποτελεί κλινικό εργαλείο και των Βρετανών και Καναδών θεραπευτών. Τον Μάιο του 2008 εκπαιδεύτηκαν στη μέθοδο οι πρώτοι Έλληνες λογοθεραπευτές, μεταξύ των οποίων η υπεύθυνη του κέντρου μας κα. Καπιώτου Κ. Αναστασία.

Πως πραγματοποιείται η θεραπεία βάσει του προγράμματος Lidcombe;

  • Η θεραπεία χορηγείται από το γονέα ή το φροντιστή στο καθημερινό περιβάλλον του παιδιού.
  • Οι γονείς μαθαίνουν πώς να κάνουν τη θεραπεία κατά τη διάρκεια  εβδομαδιαίων επισκέψεων στο λογοθεραπευτή.
  • Η θεραπεία χωρίζεται σε δύο στάδια. Το πρώτο στάδιο όπου η θεραπεία πραγματοποιείται καθημερινά από το γονέα και γονιός και παιδί παρίστανται στην κλινική ομιλία δύο φορές την εβδομάδα. Αυτό συνεχίζεται μέχρι ο τραυλισμός να εξαφανιστεί ή να φτάσει σε ιδιαίτερα χαμηλό επίπεδο. Τότε ξεκινά το δεύτερο στάδιο με στόχο να κρατήσουμε μακριά τον τραυλισμό για τουλάχιστον ένα έτος όπου και κλινικές συνεδρίες μειώνονται. Αυτό το στάδιο θεραπείας είναι απαραίτητο γιατί ο τραυλισμός μπορεί να επανεμφανιστεί μετά από μια επιτυχή θεραπεία.
  • Ο γονέας μαθαίνει να μετράει τη σοβαρότητα του τραυλισμού με συγκεκριμένη κλίμακα

Ποιος είναι ο στόχος του προγράμματος;
Στόχος του προγράμματος είναι ο μηδενικός τραυλισμός και η διατήρηση αυτού.

Σε ποιες ηλικίες απευθύνεται το πρόγραμμα Lidcombe;
Το πρόγραμμα αφορά σε παιδιά που τραυλίζουν ηλικίας κάτω των έξι ετών. Ωστόσο, σε καμιά περίπτωση  δεν καθίσταται απαγορευτικό για μεγαλύτερες ηλικίες, απλώς ερευνητικά τα ποσοστά επιτυχίας χαμηλώνουν

Κατά πόσο λειτουργεί το πρόγραμμα Lidcombe;
Ανεξάρτητες κλινικές μελέτες δείχνουν ότι είναι ικανό να απαλλάξει το παιδί από τον τραυλισμό. Οι έρευνες απέδειξαν επίσης ότι το πρόγραμμα είναι ασφαλές. Δεν παρεμβαίνει στη σχέση γονέα και παιδιού και δεν έχει εμφανή επίδραση σε άλλες πτυχές της επικοινωνίας.  Οι γονείς αναφέρουν ότι τα παιδιά τους είναι πιο κοινωνικά και μιλούν περισσότερο μετά τη θεραπεία.

Γιατί το πρόγραμμα Lidcombe εγγυάται τα υψηλότατα ποσοστά επιτυχίας;
Είναι γεγονός ότι για πρώτη φορά μπορούμε να εγγυηθούμε τα υψηλότατα ποσοστά επιτυχίας πάνω στη θεραπεία τραυλίσματος σε παιδιά κάτω προσχολικής ηλικίας διότι:

  • Το παιδί δεν έχει φτάσει στο σχολείο έτσι ώστε να νιώσει περιθωριοποιημένο και δεν εμπλέκονται άλλοι ψυχοσυναισθηματικοί παράγοντες.
  • Η θεραπεία χορηγείται από το γονέα, στο περιβάλλον του παιδιού,  τη στιγμή ακριβώς που τη χρειάζεται.
  • Ο γονέας μετά το πέρας της θεραπείας έχει πλήρη έλεγχο αυτής και αυτονομείται.
  • Τα παιδιά απολαμβάνουν το πρόγραμμα αφού στηρίζεται άμεσα στα ενδιαφέροντά τους και στη συχνή αίσθηση επιτυχίας η οποία εξασφαλίζεται από τη διαβαθμισμένη δομή του προγράμματος.
  • Ο τρόπος εφαρμογής του προγράμματος είναι μοναδικός και εξατομικεύεται ανάλογα με την διαφορετικότητα της κάθε οικογένειας και παιδιού.
  • Συνδυάζει την εξειδίκευση του θεραπευτή στον τραυλισμό και την ειδίκευση του γονέα πάνω στο παιδί του.
6. Πρόγραμμα Αξιολόγησης & παρέμβασης στον Τραυλισμό Σχολικής Ηλικίας MICHAEL PALIN

Το Palin P.C.I. αντιστοιχεί στις λέξεις Parent – Child Interaction και ως μέθοδος παρέμβασης δημιουργήθηκε στο Michael Palin centre for Stammering Children που εδρεύει στο Λονδίνο. Το πρόγραμμα χορηγείται από εκπαιδευμένους στο συγκεκριμένο πρόγραμμα λογοθεραπευτές. Η προσέγγιση αυτή στηρίζεται στο πολύ-παραγοντικό μοντέλο για τον τραυλισμό βάση του οποίου οργανικοί, γλωσσικοί, περιβαλλοντικοί και ψυχολογικοί παράγοντες ευθύνονται για την εμφάνιση του τραυλισμού στα παιδιά προσχολικής ηλικίας. Απευθύνεται σε παιδιά σχολικής ηλικίας και προτείνεται σαν τρόπος παρέμβασης σχετικά νωρίς μετά την εμφάνιση του τραυλισμού.

7. Εντατική Αλληλεπίδραση (INTENSIVE INTERACTION)

Το Πρόγραμμα Εντατικής Αλληλεπίδρασης είναι μια προσέγγιση στην οποία ο ειδικός είναι η βασική εκπαιδευτική πηγή καθώς χρησιμοποιώντας τις εκφράσεις του προσώπου και τη γλώσσα του σώματος, εμπλέκει τον εκπαιδευόμενο σε μια εξελικτική ακολουθία δραστηριοτήτων κοινωνικής αλληλεπίδρασης.

Οι δραστηριότητες αυτές παρέχουν στο άτομο με επικοινωνιακές και μαθησιακές δυσκολίες τη δυνατότητα να κατακτήσει τις προ – γλωσσικές δεξιότητες της επικοινωνίας, όπως είναι η αλληλεπίδραση με τους άλλους, η εναλλαγή σειράς , η χρήση και κατανόηση της βλεμματικής επαφής, η χρήση και κατανόηση των εκφράσεων του προσώπου και το μοίρασμα της προσοχής.

(www.intensiveinteraction.co.uk)

8. DIR - Flooortime

Αναπτυγμένο από τον παιδοψυχίατρο Stanley Greenspan, το Floortime είναι μία μέθοδος θεραπείας και φιλοσοφία για αλληλεπίδραση με τα αυτιστικά παιδιά. Βασίζεται στην έννοια/γεγονός (premise) ότι το παιδί μπορεί να αναπτύξει και να δομήσει ένα μεγαλύτερο κύκλο αλληλεπίδρασης με έναν ενήλικα που «συναντά» το παιδί στο παρόν αναπτυξιακό του επίπεδο και που δομεί πάνω στις ιδιαίτερες δυνατότητες του παιδιού.

Ο στόχος στο Floortime είναι να περάσει το παιδί μέσα από τα έξι βασικά αναπτυξιακά ορόσημα που πρέπει να κατακτηθούν για συναισθηματική και νοητική ανάπτυξη. Ο Greenspan περιγράφει τα έξι σκαλιά στην «σκάλα της ανάπτυξης» ως: αυτό-ρύθμιση και ενδιαφέρον για τον κόσμο, οικειότητα ή ιδιαίτερη αγάπη για τον κόσμο των ανθρωπίνων σχέσεων, επικοινωνία δύο κατευθύνσεων, σύνθετη επικοινωνία, συναισθηματικές ιδέες και συναισθηματική σκέψη. Το αυτιστικό παιδί προκαλείται να κινηθεί φυσικά μέσα από αυτά τα ορόσημα ως αποτέλεσμα αισθητηριακών υπέρ- ή υπό- αντιδράσεων, διεργασίας των δυσκολιών, και/ ή φτωχού ελέγχου των φυσικών αντιδράσεων.

Στο Floortime, ο γονέας δεσμεύει το παιδί σε ένα επίπεδο που το παιδί προς το παρόν απολαμβάνει, εμπλέκεται στις δραστηριότητες του παιδιού, και ακολουθεί την καθοδήγηση του παιδιού. Από μία κοινώς μοιραζόμενη δέσμευση, ο γονέας εκπαιδεύεται στο πώς να οδηγεί το παιδί μέσα από αυξανόμενα πιο σύνθετες αλληλεπιδράσεις, μία διαδικασία γνωστή ως «άνοιγμα και κλείσιμο κύκλων επικοινωνίας». Το Floortime δεν ξεχωρίζει και δεν εστιάζει στην ομιλία, την κίνηση, ή τις γνωστικές δεξιότητες αλλά κυρίως απευθύνεται σε αυτούς τους τομείς μέσω της σύνθετης έμφασης στην συναισθηματική ανάπτυξη. Η παρέμβαση ονομάζεται Floortime επειδή ο γονιός κάθεται στο πάτωμα με το παιδί για να δεσμευτεί στο δικό του επίπεδο.

9. Friends

Το "Friends' Play" απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής, σχολικής και εφηβικής ηλικίας με δυσκολίες κοινωνικοποίησης, σύνδρομο Asperger, χαμηλή αυτο-εκτίμηση, μαθησιακές δυσκολίες, προβλήματα συμπεριφοράς, αλλά και σε παιδιά που θέλουν να αναπτύξουν τις κοινωνικές τους δεξιότητες, να τονώσουν την αυτοπεποίθησή τους, να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στις ικανότητες τους, να βελτιώσουν την εικόνα του εαυτού τους και κατ' επέκταση τη σχολική τους επίδοση.

Η μέθοδος εφαρμόζεται σε ομάδες που έχουν ως στόχο την κοινωνική αλληλεπίδραση των παιδιών μέσα από το παιχνίδι, την εκπαίδευση στους κοινωνικούς κανόνες, στις βασικές αρχές συνεργασίας και συνύπαρξης σε μια ομάδα συνομηλίκων, την κατανόηση των συναισθημάτων και των αναγκών των ίδιων και των άλλων. Τα παιδιά μέσα από παιχνίδια ρόλων, ομαδική ζωγραφική, ψυχοκινητικές ασκήσεις, παιχνίδια με μουσική, παραδοσιακά ελληνικά παιχνίδια, ασκήσεις ενεργητικής ακρόασης, συνεργασίας και εμπιστοσύνης, δραστηριότητες που σχετίζονται με τα ενδιαφέροντα των παιδιών, ιστορίες και παραμύθια για τα συναισθήματα και τις αλλαγές στην ζωή μας και πως μπορούμε να προσαρμοζόμαστε σ’ αυτές, αλλά και δραστηριότητες με συγκεκριμένη θεματολογία (οικογένεια, φίλοι, σχολείο, διαφορετικότητα, ο εαυτός μου, ...), θα έχουν την δυνατότητα ν' αναπτύξουν στρατηγικές που θα τα ενθαρρύνουν ν' αναπτύξουν τη συνεργασία στο παιχνίδι, την επικοινωνία, την διαχείριση φιλικών σχέσεων και τρόπους διαχείρισης συγκρούσεων.

10. "Νευρολειτουργική Αναδιοργάνωση" της Βeatriz Padovan

Η θεραπευτική μέθοδος "Νευρολειτουργική Αναδιοργάνωση" της Βeatriz Padovan (διαβάζεται Μπεατρίζ Πάντοβαν) είναι παγκοσμίως γνωστή και αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θεραπευτικές μεθόδους των διαταραχών του λόγου και των εξελικτικών διαταραχών. Διακατέχεται από την αντίληψη μιας ολιστικής θεραπευτικής διαδικασίας για άτομα (παιδιά - εφήβους - ενήλικες) με γενικές εξελικτικές διαταραχές και διαταραχές της εξέλιξης του λόγου - ομιλίας.

Η "Νευρολειτουργική Αναδιοργάνωση" της Beatriz Padovan στηρίζεται γνωστικά και θεωρητικά στους ακόλουθους πυλώνες:

  • Την φυσιολογική εξέλιξη του ανθρώπου.
  • Την φυλογενετική και οντογενετική συνεισφορά για την νευρολογική οργάνωση του ανθρώπου (βασισμένες στις θεωρητικές αρχές, όπως έχουν διατυπωθεί από τον Μ.D. Temple-Fay).
  • Την αλληλεξάρτηση των λειτουργιών του βαδίσματος, της ομιλίας και της σκέψης (βασισμένη στις ανθρωποσοφικές αντιλήψεις του Rudolf Steiner).
  • Τον τομέα της νευρολογίας και κυρίως την χρησιμότητα των νευροπλαστικών διαδικασιών (λειτουργιών) για θεραπευτικούς σκοπούς.

Η θεραπευτική μέθοδος της "Νευρολειτουργικής Αναδιοργάνωσης" αποσκοπεί στην αντιμετώπιση των:

  • διαταραχών του στοματοπροσωπικού συστήματος (διαταραχές της άρθρωσης, της αναπνοής, της μάσησης και της κατάποσης)
  • αναπτυξιακή καθυστέρηση του λόγου
  • εγκεφαλική παράλυση
  • δυσαρθρία
  • αφασία
  • αυτισμός
  • δυσλεξία - μαθησιακές δυσκολίες
  • εξελικτικών διαταραχών – συντονισμός κίνησης, οπτικής-ακουστικής αντίληψης.